Estaba claro que en casa eramos moitos. E dígome que alguén sobraba.

Estaba claro que en casa eramos moitos. E dígome que alguén sobraba.
17 de Decembro, 2024 - 12:10 h. | Publicada por Radio Fene

“Eu era a quinta de seis irmáns e, segundo dicía a nosa nai, cheguei ao mundo porque Deus quíxoo e hai que aceptar o que el nos manda. María, que era a maior, facía máis de ama de casa que nosa propia nai. Josep era o primoxénito e Joan estaba no seminario. Os tres menores, oíra dicir unha chea de veces, dabamos máis traballo que beneficio.”

ESCOITA O PODCAST:

María Barbal é a protagonista neste novo episodio de "de puño y letra".

https://redefusion-eu.us.stackstaging.com/audio/171224LETRA.mp3

Así comeza “Pedra de Tarteira”, de María Barbal, na súa versión traducida ao castelán baixo o título Canto Rodado E con tradución de Ana María Moix.

“Pedra de Tarteira” é xa un clásico da literatura, publicado en 1984, con máis de 200.000 exemplares vendidos e traducido a 13 linguas distintas.

Esta novela, coa que debuta Maréa Barbal hai xusto 40 anos e que recibiu o premio Joaquim Ruyra e o premio Joan Creixells, é o reflexo dunha xeración de mulleres totalmente invisibilizadas.

É a historia daquelas mulleres de campo de principios de século XX que, a pesar de cargar co peso de familias enteiras, do campo e de maridos mortos na guerra, seguían camiñando baixo a premisa do ver, oír e calar.

Un pequeno pobo da comarca do Pallars Convértese no escenario onde Conxa, a protagonista, contaranos a súa vida en primeira persoa e faranos testemuñas de como ela é unha pedra máis entre as pedras, unha muller anónima máis de todas as que lanzan a nosa historia.

Cultura
  • 136 lecturas

Publica o teu comentario agora