Nace abril e morre a veciña do terceiro dereita, a única amiga que me quedaba, no edificio e no barrio enteiro, despois de que, tamén noutro abril, morrese a panadeira, e noutro, aínda máis antigo, a veciña do quinto esquerda, porque da miña quinta xa non vai quedando ninguén, a vida segue e a morte non para, disme, Gustavo, por teléfono, cunha voz que non parecía a túa, que estás moi afectado, porque onte pasaches pola pensión e atopaches morta a dona Ana, a tía centenaria da señora María, a quen considerabas a túa segunda avoa na capital, outra morte en abril, 

Fotografía: XanXe