Benvidos ao fin do mundo

Programa: 
Sardiñas e xurelos

Unha comedia de ciencia ficción ocupa Sardiñas e xurelos. A película é "Bienvenidos al fin del mundo" (título orixinal en inglés: The World's End), estreada no ano 2013. Esta comedia británica de ciencia ficción foi dirixida por Edgar Wright e está protagonizada por Simon Pegg e Nick Frost. A trama segue a Gary King, un home de corenta anos atrapado na súa adolescencia, que reúne aos seus catro amigos da infancia para regresar ao seu pobo natal (Newton Haven). O seu obxectivo é completar "A milla de ouro", un maratón alcohólico de 12 pubs que non foron capaces de rematar 20 anos atrás. Porén, a medida que avanzan de taberna en taberna camiño do último pub (chamado precisamente The World's End), descobren que os habitantes do pobo foron substituídos por androides.
Bienvenidos al fin del mundo" (The World's End) recibiu unha acollida maioritariamente entusiasta e excelentes valoracións por parte da crítica especializada. 
Puntos fortes máis aplaudidos
Unha comedia con cerebro e corazón: Os críticos eloxiaron que, detrás do humor gamberro e o alcohol, a película ofrece unha reflexión madura e melancólica sobre a nostalxia, o paso do tempo e o perigo de quedar atrapado no pasado.

A química do elenco: A dinámica entre Simon Pegg e Nick Frost volveu ser moi celebrada, pero esta vez cun xiro interesante: Pegg interpreta o inmaduro caótico e Frost o adulto responsable, o revés do habitual neles.
Dirección e acción trepidante: Saliantouse o ritmo frenético impreso por Edgar Wright, especialmente as coreografías das pelexas nos pubs, que combinan comedia física slapstick con artes marciais de forma moi fluída.
Crítica social oculta: Moitos analistas gabaron a intelixente metáfora da "invasión", que serve para criticar a homoxeneización cultural (o feito de que todas as vilas e pubs modernos acaben parecendo iguais por mor das franquías corporativas).
Aspectos menos convincentes
Cambio de ton radical: Para algúns espectadores e unha minoría de críticos, o xiro brusco que dá a película a metade da trama (pasando dun drama de amigos realistas á ciencia ficción pura) resulta un pouco desconcertante.
O clímax final: Unha pequena parte da crítica considerou que o desenlace e o tramo final de desenrolo de ciencia ficción non logran manter o nivel tan alto e emotivo que tiña o conflito humano e a comedia inicial nos primeiros pubs.
 

Preme aquí para escoitar este episodio do podcast:

https://redefusion-eu.us.stackstaging.com/audio/010926SARDINA.mp3