ACTUALIDADE
-
Novas
Novas sobre programas, emisoras,... Todo o mais actual e de interese nesta sección.
-
Radio á carta
Escoita online os podcasts dos teus programas favoritos de Radiofusion.
Praza Alcalde Ramón Souto s/n, 15500 Fene (A Coruña) Galicia - Tfno. 981 492 773 - noticias@radiofusion.eu

“Non poido pagar o aluguer da vivenda” di a muller de Gypo, o protagonista da película da que falamos hoxe. É de 1935 pero non envelleceu en absoluto. El delator (1935), dirixida por John Ford, é un dos grandes fitos da historia do cine e a obra que consagrou ao director estadounidense cun notable éxito crítico e comercial. Baseada na novela de Liam O'Flaherty, a película aborda os remorsos, a culpa e os primeiros pasos do IRA no Dublín de 1922.
A relación de John Ford coa causa de Irlanda foi de profundo compromiso persoal, apoio financeiro e idealización cultural. Sendo fillo de inmigrantes irlandeses católicos en Estados Unidos (o seu nome real era John Martin Feeney), mantivo sempre un forte vínculo coa súa terra de orixe que trasladou tanto á súa vida privada coma á súa obra cinematográfica Ford viaxou a Irlanda en 1921 e deulle apoio económico ao IRA. Hai varios piares fundamentais deste clásico:
Un estudo existencial sobre a traición e a redención
A película é un estudo de Ford sobre a traición desde a perspectiva de Xudas. O protagonista, Gypo Nolan (interpretado maxistralmente por Victor McLaglen), é un home forte pero inxenuo que vende ao seu mellor amigo por 20 libras para fuxir da miseria coa súa moza. A mirada de Ford non é condenatoria, senón indulxente e humana, amosando como a necesidade extrema e a marxinalidade empuxan ao personaxe cara ao seu propio abismo moral.
Posta en escena expresionista e atmosfera sombría
Moi lonxe do estilo luminoso dos seus posteriores westerns, Ford logrou en El delator unha atmosfera claustrofóbica de tinte puramente expresionista, inspirada no cine alemán dos anos 20 (especialmente en directores como Fritz Lang). A través do uso maxistral do fume, a néboa, as sombras e os espazos pechados, a linguaxe visual reflicte de forma impecable o tormento psicolóxico e os remorsos do protagonista.
Éxito histórico nos Premios Oscar
Aínda que a produción tivo dificultades para atopar financiamento inicial, rodouse en apenas tres semanas cun orzamento moi axustado, converteuse nun triunfo absoluto. A crítica da época e da posteridade referendou a película tras gañar catro premios Oscar na gala de 1936: Mellor Director (o primeiro na carreira de John Ford) Mellor Actor para un enorme Victor McLaglen Mellor Guión Adaptado por Dudley Nichols Mellor Banda Sonora a cargo do compositor Max Steiner
Outro punto moi sinalado nas análises en Filmaffinity é a forte simboloxía católica do filme, visible no arrepentimento final e na busca da redención na igrexa. Así mesmo, gábase a súa duración medida e precisa (91 minutos), destacando un montaxe marabilloso que fai que a historia nunca perda o ritmo e resulte directa e concisa. Incluso figuras universais da literatura como Jorge Luis Borges dedicáronlle recensións na súa época, recoñecendo o impacto cultural deste drama psicolóxico fordiano.
Retranca e humor sobre a película de John Ford "El delator":
https://redefusion-eu.us.stackstaging.com/audio/201026SARDINA.mp3