O podcast Sardiñas e xurelos analiza no seu último episodio un dos grandes fenómenos do momento: a nova película de Christopher Nolan, A Odisea. A través dunha viaxe que conecta o cinema, a literatura e a música, o programa debulla o impacto desta superprodución de tres horas que está a encher as salas de cine e a disparar a venda de libros de Grecia clásica nas librerías.

A escritora Ledicia Costas nun artigo publicado en Faro de Vigo destaca o mérito do director británico para situar o clásico no centro do debate social. "Un verán con xente discutindo sobre o respecto aos mitos a través da Odisea? Bendito Nolan!", celebra a autora ante a vaga de paixón polos mitos que desatou o filme. Nolan sostén unha epopeia que culmina cunha fonda reflexión de Odiseo sobre a guerra, un tema de máxima actualidade. Os conflictos bélicos provocan miseria, pobreza e desgracias hoxe en Gaza ou Ucraína e hai 3.700 anos na Grecia de Homero.

Luces e sombras dunha superprodución

A pesar do éxito de público, a fita non estivo exenta de polémica. Rodada no Sahara Occidental, a crítica tachouna de "superficial e grandilocuente". Pola súa banda, a recoñecida tradutora Emily Wilson foi un paso máis alá ao asegurar que a obra "carece de profundidade ética, política, psicolóxica e emocional", ademais de apuntar con retranca que non hai escenas de sexo e que a comida ten un aspecto "horrible".No apartado visual, porén, o podcast salienta momentos cumio grazas ao uso de efectos prácticos:

O cíclope Polifemo: Un xigante animatrónico que devora soldados evocando o cadro Saturno devorando a un fillo de Goya.

A meiga Circe: Unha escena moi lograda onde transforma en porcos os soldados de Odiseo.

O fío galego e a viaxe musical por Grecia

O episodio de Sardiñas e xurelos tamén serve para reivindicar a memoria do tradutor Evaristo da Sela, responsable de verter ao galego tanto A Iliada como A Odisea nunha peripecia vital fascinante. Aprendeu grego clásico nos cárceres da ditadura franquista e logo gañou unha oposición de catedrático de Grego.

Ademais, o podcast complementa a análise cinematográfica cun percorrido polos grandes nomes da cultura e a música helena, estruturado en varios temas clave:

Grandes voces:

O repaso por iconas como Demis Roussos, Georges Moustaki (coa súa mítica Le métèque) e a inconfundible e cristalina voz de Nana Mouskouri, unha das artistas con maiores vendas do mundo.

Zorba o grego: Lembranza de Mikis Theodorakis, compositor e activista político. A súa melodía deu orixe ao sirtaki, que non era unha danza tradicional antiga, senón unha creación específica para o filme de Anthony Quinn.

O espello de Ben-Hur:

Unha ollada ao clásico de 1959 e á súa banda sonora composta por Miklos Rozsa, premiada cun Óscar e considerada unha das partituras máis complexas e influentes do cine, conectando a ambición de Nolan coas grandes producións do Hollywood clásico.